நாயினுங் கடையே னீயினு மிழிந்தேன் ஆயினு மருளிய வருட்பெருஞ் ஜோதி – 306   நாயினும் கடையேன் ஈயினும் இழிந்தேன் ஆயினும் அருளிய அருட்பெருஞ்ஜோதி !   நாயை விட, மலத்தில் இருக்கும் ஈயைவிட, 

நன்றறி வறியா நாயினேன் றனையும் அன்றுவந் தாண்ட வருட்பெருஞ் ஜோதி – 304   நன்று அறிவு அறியா நாயினேன் என்றனையும் அன்று வந்து ஆண்ட அருட்பெருஞ்ஜோதி !   நன்மை எது என்று

கூற்றுதைத் தென்பாற் குற்றமுங் குணங்கொண் டாற்றன்மிக் களித்த வருட்பெருஞ் ஜோதி – 302   கூற்றுதைத்து என்பால் குற்றமும் குணங்கொண்டு ஆற்றல் மிக்க அளித்த அருட்பெருஞ்ஜோதி !   எமனை அழித்து (கூற்றுவனை உதைத்து),

நவையிலா வுளத்தி னாடிய நாடிய வவையெலா மளிக்கு மருட்பெருஞ் ஜோதி – 300   நவையிலா உளத்தில் நாடிய நாடிய அவையெலாம் அளிக்கும் அருட்பெருஞ்ஜோதி !   எதுவும் தேவையில்லை என்ற மனப்பக்குவம் அடைந்த

எல்லாம் வல்லசித் தெனக்களித் தெனக்குனை யல்லா திலையெனு மருட்பெருஞ் ஜோதி – 298   எல்லாம் வல்ல சித்து எனக்களித்து எனக்கு உனை அல்லாது இலை எனும் அருட்பெருஞ்ஜோதி !   எல்லாவிதமான வல்லமைகளையும்